ΜΑΝΩΛΗΣ MAYPOMATHΣ

Περιοδικό, θέματα χώρου και τεχνών – ΟΡ. ΔΟΥΜΑΝΗ
Στην ίδια πάντοτε έκθεση, η εργασία του Γιώργου Ζογγολόπουλου παρουσιάζεται με μια κινητική κατασκευή. Στο εσωτερικό ενός μετάλλινου κύκλου, διαμορφωμένοu με αρχιτεκτονικές αναλογίες, μικρά ελατήρια συντηρούν απειροελάχιστες κινήσεις. Από τούς πρωτοπόρους της οπτικής και της κινητικής τέχνης στην Ελλάδα, ό Γιώργος Ζογγολόπουλος ασχολείται με έρευνες ανάλογες με παράλληλα ενδιαφέροντα στον διεθνή χώρο της καλλιτεχνικής σκέψεως, όπου τα οπτικά και τα κινητικά ρεύματα αποτελούν τις ώριμες και προωθημένες αναζητήσεις της τελευταίας δεκαετίας. Στην περίοδο αυτή της εργασίας του, που άρχισε γύρω στο 1968, συνεχίζεται με νέα μέσα και όργανα ή παλαιότερη απασχόλησή του, που ήταν και αντιπροσωπευτική της δουλειάς του, για την εμφανή υπογράμμιση της δομής και του τρόπου κατασκευής του καλλιτεχνικού έργου (Μπιενάλε Βενετίας 1964). Η δομή είναι εμφανέστερη στις οπτικοκινητικές του εργασίες και οργανώνεται αποκλειστικά σύμφωνα με τις λειτουργικές σχέσεις ανάμεσα στους τρόπους χρησιμοποιήσεως των δυνατοτήτων των υλικών και τα πραγόμενα φαινόμενα: κίνηση, μεταβολή του χρώματος, διάθλαση, αδιάκοπη τροποποίηση του σχήματος και της μορφής. Εργασία πού οδηγεί στην οικονομία των μέσων και καλλιεργεί (παράλληλα με τη λιτότητα και την απόρριψη των αισθητικών προϋποθέσεων) την πολλαπλότητα σε έρευνες διαφορετικές μεταξύ τους, που χαρακτηρίζονται όμως από το ίδιο πνεύμα αναζητήσεως του μεταβλητού και των εξελίξεών του, των λογικών λειτουργιών στη διαμόρφωση και στη διατύπωση της καλλιτεχνικής ευαισθησίας.

Ο Ζογγολόπουλος (Ελληνο-Αμερικανική Ένωση, Μάιος – Ιούνιος 1971) παρουσίασε μια ολότελα καινούργια όψη της ιδιοφυίας του με «κινητικά» έργα που δείχνουν πολύ νεανική απόλαυση για τις δυνατότητες του φωτός και των επιφανειών που κινούνται, και εξαιρετική ευρηματικότητα.