ΝΤΕΝΗΣ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

Αποσπάσματα από κείμενο του 1984, «ARTI 15, 1993»
Ο Zoγγoλόπoυλoς πετυχαίνει μέσα σ' αυτά τα πενήντα χρόνια δουλειάς να κρατήσει μια απ' τις πλέον δυναμικές και διαλεκτικές στάσεις ως προς τις συνεχείς μεταμορφώσεις, ρήξεις και τομές που ακούραστα επιτελεί το έργο του με την οξυδέρκεια ενός ερευνητή.

Η πνοή που χαρακτηρίζει τη σύλληψή του ξεπερνά τα στενά μέτρα του έργου σαν κατασκευασμένο αντικείμενο για να ανοιχτεί σε μια καθαρή προβληματική πάνω στη λειτουργία και την υπόσταση την ίδια της τέχνης. Με αυτήν την έννοια ο Ζογγολόπουλος είναι σύγχρονος καλλιτέχνης. Όχι γιατί μονάχα προσαρμόζεται στις επιταγές μιας νέας εποχής, όχι γιατί μελέτησε ή κι ακόμα χώνεψε τα διδάγματα του Picasso, του Brancusi ή ακόμα πιο σύγχρονων δασκάλων, μα γιατί εγκαταλείποντας κάθε  προκατασκευασμένη λύση και κάθε φορμαλιστικά δοσμένο πρόβλημα εκ των προτέρων, πήρε το ρίσκο να συμμετάσχει κριτικά στην εποχή του. Η ερευνητική του μανία δεν περιορίζεται στον στείρο πειραματισμό ή στην επιφανειακή συνάρτηση μορφών, μα κατορθώνει με θάρρος και θετικότητα να βάλει τις μορφές σε λειτουργία και τις λειτουργίες σε κρίση.

Οι συνεχείς μεταμορφώσεις του έργου του σκοπεύουν σε μια ξεκάθαρη κι ακέραια καλλιτεχνική συνείδηση που, όχι μόνο αρνείται δυναμικά την υποταγή του καλλιτέχνη στις εικονογραφικές ή αναπαραστατικές επιταγές της κυρίαρχης ιδεολογίας, αλλά δεν παύει να καταπιάνεται θετικά με την ανάγκη για μια ουσιαστική θεμελίωση της υπόστασης της τέχνης και την αποφασιστική ανάληψη του καλλιτεχνικού έργου ως συγκρoτημένo αισθητικό και ιδεολογικό σύνολο που ολοκληρώνει μια κοινωνική κι ιστορική λειτουργία, όχι μόνο ως περιεχόμενο, ούτε ως ύφος ή μορφή, αλλά σαν τον καθεαυτό τρόπο της ύπαρξής του.

Βάζοντας συνεχώς αντιμέτωπο τον εαυτό του με το θεατή, τα υλικά με το συγκεκριμένο χώρο, τις θετικές τους ιδιότητες με την αισθητική τους λειτουργία, ψάχνει συνεχώς και ασταμάτητα προκαλεί κάθε πεπερασμένη μορφή, με τρόπο που όχι μόνο εκπλήττει (απ’ αυτή την άποψη δεν είναι μοντέρνος με την στενή έννοια) αλλά και επιτρέπει, παράλληλα, με μια γενναιόδωρη φαντασία, την αποκάλυψη νέων δυνατοτήτων για τον άνθρωπο, την πολιτεία, τον κόσμο.