ΤΩΝΗΣ ΣΠΗΤΕΡΗΣ

Κατάλογος Biennale Βενετίας, 1964
Οι προεκτάσεις της διάστασης
Αυτή τη στιγμή ο Γιώργος Ζογγολόπουλος είναι ένας από τους πιο άξιους γλύπτες που εργάζονται στην Ελλάδα.
Η πορεία που ακολούθησε για να λυτρωθεί από τα δεσμά του ρεαλισμού είχε βραδύ ρυθμό. Μέσα από διαδοχικά στάδια, περνάει από μια απλοποιημένη εικονικότητα σε παραστάσεις πιο σχηματικές, έχοντας κάνει μια σειρά από πειραματισμούς με εμφανή την επίδραση των ετρουσκικών αγαλμάτων, που μελέτησε με προσήλωση στα συχνά ταξίδια του στην Ιταλία. Αργότερα, καταλήγει σε μια αφηρημένη συμβολικότητα, όπου δεν συναντάει κανείς παρά πολύ μακρινές αναφορές στον αισθητό κόσμο. Η δουλειά του στο μέταλλο, του επιτρέπει να απαγκιστρωθεί από κάθε εμπόδιο, που ενέχει η στατικότητα άλλων υλικών. Σ' αυτό το στάδιο, επιχειρεί ένα μακρύ διάλογο, όπου μόνη του έγνοια είναι η αρχιτεκτονική των μορφών και η οργάνωσή τους στον χώρο.
Τα γλυπτά που παρουσιάζονται στην Μπιεννάλε υποδηλώνουν ένα έντονο ενδιαφέρον για αναζητήσεις γύρω από τις προεκτάσεις της διάστασης. Ο Ζογγολόπουλος λευτερώνεται από τη συγκεκριμενοποίηση των όγκων-μαζών, από τα αυστηρά, γεωμετρίζοντα διαγράμματα και επιχειρεί να ερευνήσει το δυναμικό στοιχείο, φτιάχνοντας ένα σύνθετο χώρο, όπου όλη η δύναμη συμπυκνώνεται, χάρη στην οικονομία των επιπέδων και την αίσθηση στερεότητας των όγκων. Άλλωστε η ανάγκη να «οικοδομεί» (συνέπεια της μακράς θητείας του στην αρχιτεκτονική) τον ωθεί στη δόμηση των συνθέσεών του με την τοποθέτηση αλλεπάλληλων στοιχείων και όχι με τη διάτρηση ή τη διάβρωση της ύλης. Αυτό αφαιρεί από το έργο του κάθε τυχαίο περιστατικό, δίνοντάς του μια εκφραστική ένταση και προεκτάσεις που διασυνδέονται με την κουλτούρα του.